Płetwy w górę!

Jak przez mgłę pamiętam momenty, kiedy do szkoły podstawowej, w której się uczyłam, przyjeżdżały objazdowe teatrzyki dla dzieci. Spędzano wtedy uczniów młodszych klas do sali gimnastycznej; niewątpliwie w którejś z prezentowanych opowiastek pojawiły się krasnoludki, bo odklejająca się broda jednego z nich wbiła mi się w pamięć. Kojarzę też ledwie stojące dekoracje i tandetne kostiumy. Oczywiście można to zrzucić na karb czasów – lata osiemdziesiąte ubiegłego wieku, tak chętnie dziś cytowane w modzie czy designie, były zgrzebne i w codzienności swej dalekie od atrakcyjności. Ale takiej wymówki nie można było już użyć wiele lat później. „Będąc młodą nauczycielką”, skorzystałam z oferty jakiegoś objazdowego niby-teatru „lekturowego” i zabrałam uczniów gimnazjum na „Antygonę”. Występujący w wymiętych prześcieradłach klepali z zerowym zaangażowaniem teksty, byle tylko odhaczyć kolejny szkolny pokaz. Wtedy właśnie pomyślałam: nigdy więcej! Jeśli pokazywać dzieciom i młodzieży przedstawienia – to wyłącznie dobre, przygotowane z szacunkiem dla nich, w miejscu specjalnie do tego przeznaczonym. Sala gimnastyczna lub aula (chwała, jeśli takowa jest!), przydatne przy wystawianiu szkolnych spektakli, nigdy nie zastąpią doświadczenia, które daje wizyta w prawdziwym teatrze.
Toteż bardzo doceniam fakt, że instytucje takie, również te specjalizujące się w musicalach, nie zapominają o dzieciach i nastolatkach.

Autor plakatu: Karol Mańk

Na Novej Scenie ROMY młodzi widzowie mogą zobaczyć m.in. „Księgę Dżungli”, „Alicję w Krainie Czarów” czy „Przypadki Robinsona Crusoe”. 3 czerwca prapremierę miał spektakl dla najmłodszych.
„Dzielny Głębinek” to muzyczna bajka na podstawie popularnej w USA książki „The Journey of the Noble Gnarble” Daniela J. Errico. Na potrzeby teatru zaadaptował ją Denver Casado – amerykański kompozytor i autor piosenek, specjalizujący się w musicalach dla dzieci. Stworzył ich dotychczas dwadzieścia, a większość jego spektakli jest tak przygotowana, żeby wszystkie role mogli zagrać dziecięcy aktorzy.

Wersja prezentowana w Polsce została specjalnie na prośbę warszawskiego teatru napisana przez Casado na nowo – dla dorosłych aktorów (poza jedną rolą). Rozszerzono ją o elementy fabuły nieistniejące w pierwotnym kształcie, pojawili się też nowi bohaterowie. Reżyserem muzycznej bajki jest Przemysław Redkowski, a drugim reżyserem oraz autorem polskiego przekładu – Krzysztof Bartłomiejczyk. Obaj dobrze znani stałym bywalcom ROMY artyści wcielają się też na zmianę w postać narratora.

Głębinek to malutka, zwyczajna rybka zamieszkująca dno oceanu, która ma całkiem duże i niezwyczajne marzenie. Pragnie dopłynąć do powierzchni wody, zobaczyć niebo i promienie słońca. Wie, że jest słaba i niewielka, że została stworzona do życia na dnie. Ale mimo to pewnego dnia zbiera się na odwagę i decyduje wyruszyć w podróż. Płynąc w górę, nieraz się zawaha, straci zapał i wiarę w siebie. Natknie się na stworzenia takie jak Skoropuchy i Wstęgorze, które będą chciały nie tylko jej przeszkodzić, ale – o zgrozo! – uczynić z niej swój posiłek. Jednak nie wszystkie spotkania będą przerażające – serdeczne i kolorowe Pławifoniki zachęcą Głębinka do podjęcia wysiłku i dodadzą mu odwagi, by nie rezygnował z marzeń.

Fot. Karol Mańk

Spektakl w zrozumiały dla najmłodszych widzów sposób pokazuje, że warto podejmować wyzwania i podążać obraną ścieżką. Ważne, by nie zakładać od razu, że się nie uda. Ale dobrze też mieć blisko siebie ludzi, którzy w razie potrzeby będą dmuchać w nasze skrzydła (a raczej płetwy).
Wprowadzenie postaci narratora Jacka i jego bratanka – Antka pozwala na rozszerzenie perspektywy. Dzięki temu zabiegowi twórcy zwracają uwagę, że nikomu nie jest łatwo radzić sobie z trudnymi emocjami, takimi jak utrata kogoś bliskiego. Dorośli i dzieci przyglądają się sobie nawzajem; odkrywają, że ich uczucia, mimo różnicy wieku, mimo że inaczej wyrażane – są często takie same.

Najmłodszy widz to odbiorca specyficzny, a „Dzielnego Głębinka” dostosowano do jego potrzeb. Bajka polecana jest od piątego roku życia i wydaje się to dobrą rekomendacją. Jej długość jest taka, by małe dzieci wytrzymały na widowni bez znużenia (ok. 45 minut). Fantazyjne, barwne kostiumy oraz efektowne charakteryzacje przyciągają wzrok, a prosta i funkcjonalna scenografia dopełniona malowniczymi projekcjami wideo pozwala wyobraźni poszybować z nabrzeży w głębiny oceanu.

Fot. Karol Mańk

Ważną rolę odgrywają w trakcie spektaklu jego interaktywne elementy, które rozbijają „czwartą ścianę”. Przemysław Redkowski, zwracając się bezpośrednio do publiczności, szybko nawiązuje z nią nić porozumienia. Anna Maria Wicka zjednuje sobie jej sympatię, z wdziękiem wcielając się w rolę tytułowego bohatera. Chwytliwe piosenki z łatwymi do powtórzenia refrenami oraz proste elementy choreograficzne pozwalają niemal natychmiast wciągnąć dzieci do zabawy i wspólnego śpiewania.

„Dzielny Głębinek” to starannie przygotowana propozycja trafiająca w upodobania najmłodszych – o czym świadczą słyszane przeze mnie po przedstawieniu entuzjastyczne reakcje i pełne ekscytacji rozmowy dzieci z rodzicami. A przesłanie o tym, że nawet ktoś mały może wiele osiągnąć, jest mi niezmiernie bliskie. 😉 Toteż – „zawsze płetwy w górę!”.

„Dzielny Głębinek”, Scena Nova, Teatr Muzyczny ROMA, 5 lipca 2023r.

Reżyseria – Przemysław Redkowski
Przekład, II reżyser – Krzysztof Bartłomiejczyk
Aranżacje i kierownictwo muzyczne – Jakub Lubowicz
Kostiumy i scenografia – Urszula Czernicka
Charakteryzacja – Anna Stokowska Make-Up Art i Magdalena Michalik
Choreografia – Joanna Sikorska-Nowakowska
Reżyseria światła – Krzysztof Gantner
Reżyseria dźwięku – Marcin Lumer
Realizacja dźwięku i mastering nagrań – Piotr Skórka
Przygotowanie wokalne – Anastazja Simińska
Projekcje – Yelizaveta Hladchenko
Elementy iluzjonistyczne i kaskaderskie – Wojciech Rotowski
Koordynacja produkcji – Sylwia Kolińska
Kierownictwo produkcji – Ewa Bara

Głębinek – Anna Maria Wicka
Antek – Bartosz Łućko
Lena, Wstęgorz 1, Pławifonik 2 – Ewelina Stepanczenko-Stolorz
Jack – Przemysław Redkowski
Wątłusz 1, Skoropuch 2 – Michał Bronk
Wątłusz 2, Skoropuch 1 – Marek Zawadzki
Wstęgorz 2, Pławifonik 1 – Zuzanna Radek

fb-share-icon
Ten wpis został opublikowany w kategorii MUSICALE i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *